einde schooljaar

Nog anderhalve week en het schooljaar zit er op. Het is best een spannend schooljaar geweest met ante en kobe in het eerste leerjaar. Een heleboel vragen, onzekerheden speelden door mijn hoofd. Want hoe zullen 2 overbeweeglijke jongens zich kunnen aanpassen aan een hele dag stil zitten? En hebben we de goede beslissing genomen om ze uit elkaar te halen? En zijn ze allebei even slim/dom? En als dat neit zo is, hoe zullen ze omgaan met die veschillen?
En nu, bijna een jaartje later, heb ik een antwoord op de meeste vragen, en het antwoord bevalt me wel. Het stil zitten op de banken is relatief goed gelukt bij allebei. (de ene dag al beter dan de andere, maar dat lukt me ook niet elke dag!). Ze uit elkaar halen is de beste beslissing geweest voor beiden. Ze missen elkaar wel, en als het kan, kruipen ze wel bijeen, maar ze hebben hun eigen persoonlijkheid meer kunnen ontwikkelen door apart te zitten. De leiding in de scouts merkt wel de gevolgen er van, want daar zijn ze net 2 plakbeesten, die super eigenwijs zijn.... Qua slimheid/domheid zijn ze aan elkaar gewaagd. Wat ik eigenlijk wel wist, maar wat kobe goed kon verbergen, kobe is slimmer dan hij zichzelf voordoet, en is stiekem ook uitgegroeid tot een strevertje in de klas! Ze zijn allebei net met hun toetsen naar huis gekomen, en kobe heeft 1 punt meer dan ante voor rekenen, ante heeft 1.5 punt meer dan kobe voor nederlands. Mooi in evenwicht dus! Ze zijn er zelf ingeslaagd om beide identiek dezelfde fout te maken op de toets stellen... Tja, je bent een tweeling voor iets hé! Dus omgaan met verschillen is niet aan de orde!
We kunnen het volgend schooljaar beginnen met heel wat minder vragen! (maar mezelf kennende, verzin ik er wel weer nieuwe ;) )
V.

leuke, maar drukke weekends

We hebben er een aantal heel leuke weekends opzitten.
Twee weken geleden hadden we een super gevuld pinksterweekend. Stan was niet te houden toen hij hoorde dat ze terug naar fontainbleau gingen klimmen met de klimclub. Ik had dit heel bewust verzwegen, want we konden niet mee omdat we een lentefeest te organiseren hadden. Hij had het gehoord de week ervoor in de klimles, dus wou hij graag mee. Na wat wikken en wegen beslist dat hij mee mocht zonder ons. Was best wel spannend, want er hangt wel een redelijk anarchistisch sfeertje (stel je er niet teveel bij voor hoor!)in de klimclub. Komt er op neer dat de gasten die zonder ouders zijn, niet zo bepamperd worden. Meestal zijn het ook oudere kinderen die zonder ouders meegaan. (hij is tenslotte nog maar 8!). Hij zag het volledig zitten, ging wel voor zichzelf zorgen, dus mocht hij mee.
Op zaterdag gingen ante en kobe een ganse dag naar plopsaland met de scouts, dus hadden we een dag voor onszelf. Aangezien kris nog geen kleren had voor maandag, zijn we maar de stad ingetrokken. We hebben dan ook heerlijk gegeten op een terrasje in de zon. In de namiddag de boodschappen afgehaald in de colruyt en geprobeerd alles zo koel mogelijk te zetten (het was snikheet dat weekend).
Op zondag zijn we begonnen aan de pastasauzen. In de namiddag kwamen mijn mama en tante kat helpen, dus 's avonds hebben we nog gezellig gebarbequed met de bende. Ik moest er echter vandoor, want ik moest werken op het bal van mijn school in de kokorico. Wat een belevenis! Leuk om eens in een discotheek binnen te gaan (heb dat als puber kwasi nooit gedaan), en heel leuk dat er zoveel volk was! (1400 man dacht ik). Dus we zijn uit de kosten! Jammer genoeg moest ik op tijd gaan slapen voor de volgende dag, dus rond 3.30 lag ik in mijn bed.
Na een korte nacht weer uit de veren voor het lentefeest van ante en kobe. We hadden de scoutstereinen afgehuurd, en de weergoden waren ons heel gunstig gezind! (alleen jammer dat door het warme weer, de vegetarische spaghettisaus die nacht slecht geworden was (pas de zondagmorgen vers gemaakt!), en we dus nog in allerijl naar de slager om verse saus konden gaan... (gelukkig had die er, anders hadden we een groot probleem gehad!). Het was een heerlijke dag, met heel veel zon, en bijhorende watergevechten. Ante en Kobe hebben genoten! En dankzij de vele hulp van mijn mama, jef, tante kat, didier,pé en alle afwassers, hebben kris en ik er ook nog kunnen van genieten!
Gelukkig waw ik de dinsdag nog een dagje thuis, en de kinderen ook, zodat we konden recupereren!
V.

meten en wegen

Het zat er aan te komen, en ik wou het nog wat uitstellen, maar omdat ik toch naar een KA moest voor een voorschrift voor kobe zijn kine (stomme regel die zegt dat HA maar 18 beurten per jaar mag voorschrijven), zijn we gestart met het proberen in kaart te brengen waarom Ante en Kobe nog steeds niet proper zijn 's nachts. Het is een hele boterham waar we doorheen moeten (en joepie: alles x2!), maar hopelijk levert het ook wat op. Volgens de dokter is er wsl een heel andere oorzaak bij alletwee. (allé heb dan maar de pech dat ze het allebei hebben...). Dus de komende weken staan wij hier 's morgens pampers te wegen, en urine af te meten. Op hoop van zegen!
Het lentezonnetje is komen piepen en daar hebben we al volop van geprofiteerd! Gisterennammiddag doorgebracht op het speelplein hier op het einde van de straat, en straks gaan we nog eens op stap! Aangezien we eigenlijk een fiets te kort hebben voor ante (tja, je moet echt alles dubbel hebben hé!), en we nu het nieuwe jaagpad langs de schelde volledig doorgetrokken is, is ante steeds de pineut die met de step ofzo meemoet. Bij deze heb ik daarpas beslist dat we na de school naar de fietsenmaker hier om het hoekje gaan (ik had nochtthans gezworen om er niet meer naar toe te gaan, maar dat is een ander verhaal), en een nieuwe fiets gaan kopen voor hem! Dan kunnen we hem al direct uit proberen! (foto's volgen hopelijk vanavond of morgen!)
Verder voel ik aan vanalles, zonder in detail te treden, dat voor mij en heel wat collega's de vakantie neit vroeg genoeg kan beginnen. Meestal kan ik alle beslommeringen en onnozelheden van me af zetten, maar vanmorgen was ik er nog maar 5 minuten en had me al 3 keer kwaad gemaakt. Heb dan maar beslist dat ik ongehoorzaam ga zijn, en me niets zal aantrekken van een stomme beslissing en toch mijn goesting doen. (vrees wel dat niet iedereen al op de hoogte is van die beslissing ;) )
V.

nieuwe adem?

Ik probeer hier weer eens wat adem in te blazen... We zullen zien of het lukt of niet.
Sinds het laatste bericht is er heel veel gebeurd, teveel eigenlijk om allemaal op te noemen (wat ik dus ook niet ga doen ;) )
Voor het moment hebben we het wekelijkse zaterdagochtendritueel: ik sta op met de kids, we ontbijten, en dan mogen ze als ze flink zijn kijken naar pokemon. (pokke-lelijk vind ik het, dus ideaal om de weekendkrant daar te nemen, en een beetje te vertoeven op het internet.
Straks vertrekken we naar de klimzaal, maar omdat ik gelezen heb dat er een wielerwedstrijd is in Gent (vraag me niet dewelke, het interesseert me geen moer), kan ik een hele omweg maken... En daarna vlug naar huis om te eten, kinderen scoutsuniform aandoen en naar de scouts. En dan 3 hele uren rust!!!! en aangezien er dit weekend vooe het eerst in lange tijd weer niets op het programma staat, ga ik ook een rustige zaterdagavond tegemoet. (mss dat ik nog eens ga zwemmen in de Van eyck, het is toch open tot 20.30 op zaterdag)
V.

verslag van een weekje ellende

Het begon allemaal woensdagmorgen. Kobe stond op en moest overgeven. Hij heeft dit wel af en toe, en aangezien hij de avond ervoor bijna een volledige pizza had gegeten (en normaal een heel kleine eter is), wijtte ik het daar aan. Hij leek voor de rest ok, dus hij mocht naar het kampje.
Op de middag kreeg ik telefoon of ik kobe niet wou komen halen, want hij had al 3 keer overgegeven. Ben hem gaan halen, thuis leek hij ok, maar net toen ik ante ging halen, moest hij weer overgeven. Eten en drinken wou hij dan al niet meer doen.
's nachts wakker geworden met een diarree pamper (het heeft voordelen dat ze nog niet proper zijn 's nachts!), 's morgens weer diarree.
Heb hem thuis gehouden, en ben er mee naar de HA gegaan. Die schreef motilium suppo voor en sopyrax. Hij was op dat moment al 1 kg afgevallen (nog een 16 kg bleef er over!).
Hij was redelijk lusteloos die dag, veel energie zat er niet in, de sopyrax moest ik dwingen om te drinken, elke 10 minuten een klein slokje...
Donderdagnacht, weeral diarree pamper, dus kris weeral uit bed...
Vrijdag leek hij beter, toch beslist om hem niet naar kamp te laten gaan, omdat hij nog steeds diarree had. vrijdag middag was tante kat hier, we dwingen hem weeral om sopyrax te drinken, en hij begint te walgen, en alles komt er uit... In de zetel!!! 5 minuten voor ik moest vertrekken om ante te halen... Vlug alles afgewassen, hoezen van de zetel in de wasmachine, kussens in bad gestopt...
Zaterdag beslist om geen sopyrax meer te geven, maar sportdrankje. Luktte in de ochtend redelijk. Op de middag wou hij een middagdut doen! (is heel raar voor kobe) Na de middagdut was hij heel slap, sportdrank wou hij ook niet meer drinken, met de minuut werd hij slapper. Proberen te bellen naar HA, maar die nam niet op. Tante kat kwam binnen, en zag ook hoe slap hij was, dus dan maar beslist om naar spoed te gaan. Naar het UZ gereden. Op spoed is er bloed afgenomen, om te zien of hij nog reserve had, en heeft hij een infuus gekregen. Na een heel korte tijd, zag je hem zo weer opkikkeren! Een uurtje moeten wachten op de resultaten, ondertussen aan het infuus. Hij had nog genoeg reserve, de waarden waren wel al gezakt. Omdat hij echt beter was na het infuus mocht hij mee naar huis.
Zaterdagavond dan eindelijk iets gegeten en gedronken (halve rijstkoek en soep).
We zijn er dacht ik, maar zondagmorgen nog steeds diarree, en na 5 slokken sportdrank, lagen die er direcht weer uit.
Op dat moment zat ik er echt door...
Dan toch weer met kleine slokje geprobeerd, en het bleef er in. Bij mij mama op de middag at hij dan 4 aperitefhapjes (van die bladerdeegjes) (veel zout, dus vond ik super), en ze bleven er in. In de namiddag voor de eerste keer vaste kaka!
Vandaag heeft hij een kleine boterham gegeten (man, ik ga er weer werk aan hebben om hem weer te laten eten, hij doet dat echt niet graag), en hij is naar de opvang. Is hier om het hoekje, dus ik ben er direct als het weer mis gaat, maar ik hoop dat we eindelijk de goede weg op zijn...
V.

lang geleden

tja,
ik heb het precies lastig om het vol te houden... bij deze nog maar eens een voornemen om het beter te doen.
Er is zoveel gebeurd, te veel om op te noemen.
Een heel druk einden van het schooljaar gehad, rapporten waren stress (niet die van de kinderen, maar de rapporten die ik maak voor mijn school), maar het eerste schooljaar heb ik overleefd, alles is relatief goed gelukt, volgend schooljaar kan ik op details beginnen werken.
De website van de school is eindelijk ook gelukt, het was een hele onderneming om de oude off-line te krijgen en de nieuwe on-line, maar eindelijk gelukt! Nu me bezig houden met alles meer up to date te houden, wnat nu is ie nog heel erg rudimentair!
Einde van het schooljaar is ook goed verlopen voor de kids, enkel is ante gevallen op het schoolfeest, met een gebroken bovenarm tot gevolg. Ondertussen al weer uit het plaaster, maar alles nog stijf en gevoelig. Pinnen moeten er nog een keer uitgehaald worden, volgende controle op 12/08...
We zijn ondertussen ook al op reis geweest naar Agde. Heel veel leuke dingen gedaan, lekker warm weer, alleen het gips van ante was soms de spelbreker, want hij mocht niet zwemmen. Al bij al heeft hij zich heel flink gehouden en eignelijk niet veel geklaagd en gezaagd er over!
Gentse Feesten zijn ondertussen ook alweer een weekje achter de rug, heb ondertussen geen puber meer in huis ;) Kristel is enkele dagen afgekomen (lees: is 4 dagen mee uit geweest), en het was super! Overdag slapen tot de middag, in namiddag gaan shoppen, thuis komen, vlug wat eten en weer uitgaan... Super!
Sinds gisteren is stan op scoutskamp (tot vrijdag). Ze zijn in de gietende regen vertrokken, maar de weerberichten zijn veelbelovend, dus hopelijk geen regen meer. Bij het vertrek was ante aan het huilen, want hij wou ook mee. een stomme regel zegt dat kinderen onder 6 jaar niet meemogen op kamp (ze worden 6 op 5/9...). Dus ze gaan een gans jaar naar de scouts, kennen de leiding en de groep kinderen ook goed, en mogen dan niet mee op het hoogtepunt van het scoutsjaar... Krijg dat maar eens uitgelegd aan ante... Kobe had er precies niet teveel last van, hij had zijn portie knuffels gekregen van zijn lievelingsleidster vlinder...
Deze week volgen ante en kobe een crea-turn kampje bij de kinesiste, kris is terug gaan werken, dus ik kan genieten van de rust hier in huis! Doe ik dan ook te volle ;)
V.

tweeling-zijn

Eerst en vooral goed nieuws: gisteren een sms gestuurd naar de leiding van stan, en hij had goed geslapen zaterdagnacht (de vorige nachten bij ons was hij elke keer wakker geworden), had geen diarree meer, en speelde goed mee met alles! Een pak van mijn hart, dat hij nu ook ten volle er van kan genieten.
En dan mijn titel: de meesten weten wel dat ante en kobe duidelijk twee-eiïg zijn (andere haarkleur), maar hun gedrag is vaak heel close. En dan niet in de zin dat ze heel de tijd aan elkaar hangen (alhoewel dat ook soms gebeurd). Ook op school funcioneren ze goed zonder elkaar, en lijken er geen probleem van te maken dat als de klas gesplitst wordt (enkele uren per week), ze elke in een andere groep zitten. En af en toe, wordt ik dan met mijn neus op de feiten gedrukt, dat niettegenstaande hun gedrag, hun gevoelens daaromtrent wel heel anders zijn.
Gisteren ging ik dus naar Brugge, en de bedoeling was dat Ante bij mamie ging blijven, en Kobe zou ik dinsdag (na zijn testen bij de kine) na brengen. Ik had het hen ook gevraagd wat ze wouden, en ze hadden het zo gekozen. Kobe kan er van genieten om alleen te zijn, en hangt ook heel erg aan mij, dus het leek mij ook logisch dat hij voor die optie had gekozen. Ik zat er eerder mee in dat Ante het niet zo goed ging vinden, maar die vond het ok zei hij. Heel de namiddag is Kobe eigenlijk wel redelijk stil (we dachten dat hij ook buikgriep aan het krijgen was zoals Stan). Op het moment dat ik vertrek, geef ik nog een dikke knuffel aan Ante, en Kobe, jaloers als hij is, komt er hem tussen wringen. Ik zeg: Kobe, ik ben nu even met Ante bezig, ik zal straks me met jou bezig houden. Hij kwaad natuurlijk en begint te huilen. Ik negeer hem een tijdje, en dan vraag ik aan hem wat er is. En dan komt het er uit: ik wil ook bij mamie blijven! En dan geeft hij er een uitleg aan, dat hij mij zo vaak ziet, en mamia niet, maar hij zegt dus niet dat het voor Ante is. Alhoewel ik zeker ben dat dat de reden is, want ze waren al twee dagen heel close geweest.
Bon, mij niet gelaten, er was toch al bagage mee voor Ante, dus dat is geen probleem. Mamie vindt het ook allemaal ok, dus ik heb ze daar dan maar alletwee gelaten.
Ik verbaas me er nog vaak over hoe sterk en speciaal hun relatie is, en een of twee eiïg heeft daar niks mee te maken. Ze doen wel of ze onder elkaar kunnen, maar dat is vaak maar schijn. Ik hou mijn hart vast voor volgend schooljaar, als ze apart in de klas zullen zitten... Nu zeggen ze dat alles ok is, maar ik vrees dat het moment dat ze dan elk bij een andere juf zullen moeten gaan, voor drama zal zorgen. Zal al maar eens gaan vragen bij de directeur, of er een mogelijkheid is in de loop van het schooljaar om ze toch nog te veranderen. Ik ben er van overtuigd dat het ze goed zal doen om apart te zijn, maar als ze doodongelukkig zijn daardoor, dan hoeft het voor mij niet!
Dus nu heb ik het kot voor mij alleen! Ben nog aan het genieten van de rust, en zal mijn leven weer een beetje op orde brengen, en een heleboel taakjes die ik op de lange baan had geschoven, oplossen.
V.