Het begon allemaal woensdagmorgen. Kobe stond op en moest overgeven. Hij heeft dit wel af en toe, en aangezien hij de avond ervoor bijna een volledige pizza had gegeten (en normaal een heel kleine eter is), wijtte ik het daar aan. Hij leek voor de rest ok, dus hij mocht naar het kampje.
Op de middag kreeg ik telefoon of ik kobe niet wou komen halen, want hij had al 3 keer overgegeven. Ben hem gaan halen, thuis leek hij ok, maar net toen ik ante ging halen, moest hij weer overgeven. Eten en drinken wou hij dan al niet meer doen.
's nachts wakker geworden met een diarree pamper (het heeft voordelen dat ze nog niet proper zijn 's nachts!), 's morgens weer diarree.
Heb hem thuis gehouden, en ben er mee naar de HA gegaan. Die schreef motilium suppo voor en sopyrax. Hij was op dat moment al 1 kg afgevallen (nog een 16 kg bleef er over!).
Hij was redelijk lusteloos die dag, veel energie zat er niet in, de sopyrax moest ik dwingen om te drinken, elke 10 minuten een klein slokje...
Donderdagnacht, weeral diarree pamper, dus kris weeral uit bed...
Vrijdag leek hij beter, toch beslist om hem niet naar kamp te laten gaan, omdat hij nog steeds diarree had. vrijdag middag was tante kat hier, we dwingen hem weeral om sopyrax te drinken, en hij begint te walgen, en alles komt er uit... In de zetel!!! 5 minuten voor ik moest vertrekken om ante te halen... Vlug alles afgewassen, hoezen van de zetel in de wasmachine, kussens in bad gestopt...
Zaterdag beslist om geen sopyrax meer te geven, maar sportdrankje. Luktte in de ochtend redelijk. Op de middag wou hij een middagdut doen! (is heel raar voor kobe) Na de middagdut was hij heel slap, sportdrank wou hij ook niet meer drinken, met de minuut werd hij slapper. Proberen te bellen naar HA, maar die nam niet op. Tante kat kwam binnen, en zag ook hoe slap hij was, dus dan maar beslist om naar spoed te gaan. Naar het UZ gereden. Op spoed is er bloed afgenomen, om te zien of hij nog reserve had, en heeft hij een infuus gekregen. Na een heel korte tijd, zag je hem zo weer opkikkeren! Een uurtje moeten wachten op de resultaten, ondertussen aan het infuus. Hij had nog genoeg reserve, de waarden waren wel al gezakt. Omdat hij echt beter was na het infuus mocht hij mee naar huis.
Zaterdagavond dan eindelijk iets gegeten en gedronken (halve rijstkoek en soep).
We zijn er dacht ik, maar zondagmorgen nog steeds diarree, en na 5 slokken sportdrank, lagen die er direcht weer uit.
Op dat moment zat ik er echt door...
Dan toch weer met kleine slokje geprobeerd, en het bleef er in. Bij mij mama op de middag at hij dan 4 aperitefhapjes (van die bladerdeegjes) (veel zout, dus vond ik super), en ze bleven er in. In de namiddag voor de eerste keer vaste kaka!
Vandaag heeft hij een kleine boterham gegeten (man, ik ga er weer werk aan hebben om hem weer te laten eten, hij doet dat echt niet graag), en hij is naar de opvang. Is hier om het hoekje, dus ik ben er direct als het weer mis gaat, maar ik hoop dat we eindelijk de goede weg op zijn...
V.
maandag 10 augustus 2009
maandag 3 augustus 2009
lang geleden
tja,
ik heb het precies lastig om het vol te houden... bij deze nog maar eens een voornemen om het beter te doen.
Er is zoveel gebeurd, te veel om op te noemen.
Een heel druk einden van het schooljaar gehad, rapporten waren stress (niet die van de kinderen, maar de rapporten die ik maak voor mijn school), maar het eerste schooljaar heb ik overleefd, alles is relatief goed gelukt, volgend schooljaar kan ik op details beginnen werken.
De website van de school is eindelijk ook gelukt, het was een hele onderneming om de oude off-line te krijgen en de nieuwe on-line, maar eindelijk gelukt! Nu me bezig houden met alles meer up to date te houden, wnat nu is ie nog heel erg rudimentair!
Einde van het schooljaar is ook goed verlopen voor de kids, enkel is ante gevallen op het schoolfeest, met een gebroken bovenarm tot gevolg. Ondertussen al weer uit het plaaster, maar alles nog stijf en gevoelig. Pinnen moeten er nog een keer uitgehaald worden, volgende controle op 12/08...
We zijn ondertussen ook al op reis geweest naar Agde. Heel veel leuke dingen gedaan, lekker warm weer, alleen het gips van ante was soms de spelbreker, want hij mocht niet zwemmen. Al bij al heeft hij zich heel flink gehouden en eignelijk niet veel geklaagd en gezaagd er over!
Gentse Feesten zijn ondertussen ook alweer een weekje achter de rug, heb ondertussen geen puber meer in huis ;) Kristel is enkele dagen afgekomen (lees: is 4 dagen mee uit geweest), en het was super! Overdag slapen tot de middag, in namiddag gaan shoppen, thuis komen, vlug wat eten en weer uitgaan... Super!
Sinds gisteren is stan op scoutskamp (tot vrijdag). Ze zijn in de gietende regen vertrokken, maar de weerberichten zijn veelbelovend, dus hopelijk geen regen meer. Bij het vertrek was ante aan het huilen, want hij wou ook mee. een stomme regel zegt dat kinderen onder 6 jaar niet meemogen op kamp (ze worden 6 op 5/9...). Dus ze gaan een gans jaar naar de scouts, kennen de leiding en de groep kinderen ook goed, en mogen dan niet mee op het hoogtepunt van het scoutsjaar... Krijg dat maar eens uitgelegd aan ante... Kobe had er precies niet teveel last van, hij had zijn portie knuffels gekregen van zijn lievelingsleidster vlinder...
Deze week volgen ante en kobe een crea-turn kampje bij de kinesiste, kris is terug gaan werken, dus ik kan genieten van de rust hier in huis! Doe ik dan ook te volle ;)
V.
ik heb het precies lastig om het vol te houden... bij deze nog maar eens een voornemen om het beter te doen.
Er is zoveel gebeurd, te veel om op te noemen.
Een heel druk einden van het schooljaar gehad, rapporten waren stress (niet die van de kinderen, maar de rapporten die ik maak voor mijn school), maar het eerste schooljaar heb ik overleefd, alles is relatief goed gelukt, volgend schooljaar kan ik op details beginnen werken.
De website van de school is eindelijk ook gelukt, het was een hele onderneming om de oude off-line te krijgen en de nieuwe on-line, maar eindelijk gelukt! Nu me bezig houden met alles meer up to date te houden, wnat nu is ie nog heel erg rudimentair!
Einde van het schooljaar is ook goed verlopen voor de kids, enkel is ante gevallen op het schoolfeest, met een gebroken bovenarm tot gevolg. Ondertussen al weer uit het plaaster, maar alles nog stijf en gevoelig. Pinnen moeten er nog een keer uitgehaald worden, volgende controle op 12/08...
We zijn ondertussen ook al op reis geweest naar Agde. Heel veel leuke dingen gedaan, lekker warm weer, alleen het gips van ante was soms de spelbreker, want hij mocht niet zwemmen. Al bij al heeft hij zich heel flink gehouden en eignelijk niet veel geklaagd en gezaagd er over!
Gentse Feesten zijn ondertussen ook alweer een weekje achter de rug, heb ondertussen geen puber meer in huis ;) Kristel is enkele dagen afgekomen (lees: is 4 dagen mee uit geweest), en het was super! Overdag slapen tot de middag, in namiddag gaan shoppen, thuis komen, vlug wat eten en weer uitgaan... Super!
Sinds gisteren is stan op scoutskamp (tot vrijdag). Ze zijn in de gietende regen vertrokken, maar de weerberichten zijn veelbelovend, dus hopelijk geen regen meer. Bij het vertrek was ante aan het huilen, want hij wou ook mee. een stomme regel zegt dat kinderen onder 6 jaar niet meemogen op kamp (ze worden 6 op 5/9...). Dus ze gaan een gans jaar naar de scouts, kennen de leiding en de groep kinderen ook goed, en mogen dan niet mee op het hoogtepunt van het scoutsjaar... Krijg dat maar eens uitgelegd aan ante... Kobe had er precies niet teveel last van, hij had zijn portie knuffels gekregen van zijn lievelingsleidster vlinder...
Deze week volgen ante en kobe een crea-turn kampje bij de kinesiste, kris is terug gaan werken, dus ik kan genieten van de rust hier in huis! Doe ik dan ook te volle ;)
V.
maandag 6 april 2009
tweeling-zijn
Eerst en vooral goed nieuws: gisteren een sms gestuurd naar de leiding van stan, en hij had goed geslapen zaterdagnacht (de vorige nachten bij ons was hij elke keer wakker geworden), had geen diarree meer, en speelde goed mee met alles! Een pak van mijn hart, dat hij nu ook ten volle er van kan genieten.
En dan mijn titel: de meesten weten wel dat ante en kobe duidelijk twee-eiïg zijn (andere haarkleur), maar hun gedrag is vaak heel close. En dan niet in de zin dat ze heel de tijd aan elkaar hangen (alhoewel dat ook soms gebeurd). Ook op school funcioneren ze goed zonder elkaar, en lijken er geen probleem van te maken dat als de klas gesplitst wordt (enkele uren per week), ze elke in een andere groep zitten. En af en toe, wordt ik dan met mijn neus op de feiten gedrukt, dat niettegenstaande hun gedrag, hun gevoelens daaromtrent wel heel anders zijn.
Gisteren ging ik dus naar Brugge, en de bedoeling was dat Ante bij mamie ging blijven, en Kobe zou ik dinsdag (na zijn testen bij de kine) na brengen. Ik had het hen ook gevraagd wat ze wouden, en ze hadden het zo gekozen. Kobe kan er van genieten om alleen te zijn, en hangt ook heel erg aan mij, dus het leek mij ook logisch dat hij voor die optie had gekozen. Ik zat er eerder mee in dat Ante het niet zo goed ging vinden, maar die vond het ok zei hij. Heel de namiddag is Kobe eigenlijk wel redelijk stil (we dachten dat hij ook buikgriep aan het krijgen was zoals Stan). Op het moment dat ik vertrek, geef ik nog een dikke knuffel aan Ante, en Kobe, jaloers als hij is, komt er hem tussen wringen. Ik zeg: Kobe, ik ben nu even met Ante bezig, ik zal straks me met jou bezig houden. Hij kwaad natuurlijk en begint te huilen. Ik negeer hem een tijdje, en dan vraag ik aan hem wat er is. En dan komt het er uit: ik wil ook bij mamie blijven! En dan geeft hij er een uitleg aan, dat hij mij zo vaak ziet, en mamia niet, maar hij zegt dus niet dat het voor Ante is. Alhoewel ik zeker ben dat dat de reden is, want ze waren al twee dagen heel close geweest.
Bon, mij niet gelaten, er was toch al bagage mee voor Ante, dus dat is geen probleem. Mamie vindt het ook allemaal ok, dus ik heb ze daar dan maar alletwee gelaten.
Ik verbaas me er nog vaak over hoe sterk en speciaal hun relatie is, en een of twee eiïg heeft daar niks mee te maken. Ze doen wel of ze onder elkaar kunnen, maar dat is vaak maar schijn. Ik hou mijn hart vast voor volgend schooljaar, als ze apart in de klas zullen zitten... Nu zeggen ze dat alles ok is, maar ik vrees dat het moment dat ze dan elk bij een andere juf zullen moeten gaan, voor drama zal zorgen. Zal al maar eens gaan vragen bij de directeur, of er een mogelijkheid is in de loop van het schooljaar om ze toch nog te veranderen. Ik ben er van overtuigd dat het ze goed zal doen om apart te zijn, maar als ze doodongelukkig zijn daardoor, dan hoeft het voor mij niet!
Dus nu heb ik het kot voor mij alleen! Ben nog aan het genieten van de rust, en zal mijn leven weer een beetje op orde brengen, en een heleboel taakjes die ik op de lange baan had geschoven, oplossen.
V.
En dan mijn titel: de meesten weten wel dat ante en kobe duidelijk twee-eiïg zijn (andere haarkleur), maar hun gedrag is vaak heel close. En dan niet in de zin dat ze heel de tijd aan elkaar hangen (alhoewel dat ook soms gebeurd). Ook op school funcioneren ze goed zonder elkaar, en lijken er geen probleem van te maken dat als de klas gesplitst wordt (enkele uren per week), ze elke in een andere groep zitten. En af en toe, wordt ik dan met mijn neus op de feiten gedrukt, dat niettegenstaande hun gedrag, hun gevoelens daaromtrent wel heel anders zijn.
Gisteren ging ik dus naar Brugge, en de bedoeling was dat Ante bij mamie ging blijven, en Kobe zou ik dinsdag (na zijn testen bij de kine) na brengen. Ik had het hen ook gevraagd wat ze wouden, en ze hadden het zo gekozen. Kobe kan er van genieten om alleen te zijn, en hangt ook heel erg aan mij, dus het leek mij ook logisch dat hij voor die optie had gekozen. Ik zat er eerder mee in dat Ante het niet zo goed ging vinden, maar die vond het ok zei hij. Heel de namiddag is Kobe eigenlijk wel redelijk stil (we dachten dat hij ook buikgriep aan het krijgen was zoals Stan). Op het moment dat ik vertrek, geef ik nog een dikke knuffel aan Ante, en Kobe, jaloers als hij is, komt er hem tussen wringen. Ik zeg: Kobe, ik ben nu even met Ante bezig, ik zal straks me met jou bezig houden. Hij kwaad natuurlijk en begint te huilen. Ik negeer hem een tijdje, en dan vraag ik aan hem wat er is. En dan komt het er uit: ik wil ook bij mamie blijven! En dan geeft hij er een uitleg aan, dat hij mij zo vaak ziet, en mamia niet, maar hij zegt dus niet dat het voor Ante is. Alhoewel ik zeker ben dat dat de reden is, want ze waren al twee dagen heel close geweest.
Bon, mij niet gelaten, er was toch al bagage mee voor Ante, dus dat is geen probleem. Mamie vindt het ook allemaal ok, dus ik heb ze daar dan maar alletwee gelaten.
Ik verbaas me er nog vaak over hoe sterk en speciaal hun relatie is, en een of twee eiïg heeft daar niks mee te maken. Ze doen wel of ze onder elkaar kunnen, maar dat is vaak maar schijn. Ik hou mijn hart vast voor volgend schooljaar, als ze apart in de klas zullen zitten... Nu zeggen ze dat alles ok is, maar ik vrees dat het moment dat ze dan elk bij een andere juf zullen moeten gaan, voor drama zal zorgen. Zal al maar eens gaan vragen bij de directeur, of er een mogelijkheid is in de loop van het schooljaar om ze toch nog te veranderen. Ik ben er van overtuigd dat het ze goed zal doen om apart te zijn, maar als ze doodongelukkig zijn daardoor, dan hoeft het voor mij niet!
Dus nu heb ik het kot voor mij alleen! Ben nog aan het genieten van de rust, en zal mijn leven weer een beetje op orde brengen, en een heleboel taakjes die ik op de lange baan had geschoven, oplossen.
V.
zondag 5 april 2009
twijfels
Het is alweer een tijdje geleden dat ik hier nog eens geweest ben. Niet dat er niets gebeurd is, maar de tijd ontbrak me gewoon.
Heb er een heel hectische week opzitten (tja, weeral rapporten maken), en na een opleiding had ik het lunineus idee om in volle actie, nog een paar veranderingen door te voeren aan de rapporten. Bij deze een les geleerd: als dingen goed lopen, ga je niet dingen veranderen twee uur voordat je resultaat moet hebben. Na mijn aanpassingen, deed de database vreemd (wsl niet zo vreemd hoor, maar had er teveel aan geprutst), en kreeg ik een foutmelding. Na een telefoontje met de helpdesk, tot de conclussie gekomen dat ze het ook niet konden oplossen. Met een truukje heb ik het kunnen omzeilen. De rapporten zal ik dus eens volledig restylen in de grote vakantie!
En in al die stress, wordt stan opeens ziek woensdagnamiddag. Overgeven, en sinds donderdagnacht ook diarree. Hij is dan twee dagen niet naar school gegaan, maar zaterdag vertrok hij op paaskamp. We hebben heel lang gewacht om te beslissen wat we zouden doen (eigenlijk tot de zaterdagmorgen getwijfeld), maar hij wou zo graag mee, en vorig weekend waren we hem moeten gaan halen omdat hij ziek was (hij is dus nog maar enkel ziek geweest die twee keer..), dat we beslisten om hem toch mee te laten gaan. Hij had enkel nog diarree, maar met imodium was het redelijk onder controle. Ik had echter maar twee pilletjes meer, en ze vertrokken al om 8.30 met de trein, zodat ik niet nog naar de apotheek kon om extra pilletjes...
Zaterdagavond dan telefoon gekregen van een leidster, om te vragen of ze er nog mochten bijkopen, want hij had nog steeds diarree. Heb wel gevraagd of hij kon mee functioneren in de groep, en dat was geen probleem volgens haar.
En dan zijn de twijfels begonnen: hebben we er wel goed aangedaan om hem mee te sturen, wat al hij daar iedereen besmet, wat als hij zoals thuis 's nachts wakker wordt om naar het toilet te gaan, wat gaan ze wel niet denken van mij: een ziek kind meesturen op kamp...
Ik ga er van uit: geen nieuws is goed nieuws, maar ik verwacht me dus elk moment aan een telefoon van de leiding met de vraag om hem te komen halen (en ocharme, hij wou zo graag mee). Ik moet het er niet bij zeggen zeker dat ik niet goed geslapen heb vannacht...
Ook nog goed nieuws: er is weer speelstraat de ganse vakantie in onze straat, en kobe heeft gisteren onder lichte dwang beslist om zonder zijwieltjes te fietsen!
Straks vertrekken we naar Brugge, en Ante blijft dan bij mijn mama om morgen met haar naar haar caravan te gaan (in Stekene). Kobe blijft nog tot dinsdag bij mij, omdat hij dinsdag getest wordt bij een kinesist ivm zijn fijne motoriek. Dinsdagavond breng ik hem dan ook naar Stekene.
Dondardag ga ik dan ante halen, want dan moet hij op zijn wekelijkse afspraak met de kinesiste, en komt stan ook terug van kamp. 's avonds gaan ze dan allebei nog een nachtje in Stekene gaan slapen.
Sinds gistermorgen zijn dus ante en kobe hier alleen, en wat een rust. Zij kunnen echt uren met elkaar samen spelen, delen alles zonder ruzie, en zijn super flink! Het mag gezegd worden: er zijn ook voordelen aan een tweeling!
V.
Heb er een heel hectische week opzitten (tja, weeral rapporten maken), en na een opleiding had ik het lunineus idee om in volle actie, nog een paar veranderingen door te voeren aan de rapporten. Bij deze een les geleerd: als dingen goed lopen, ga je niet dingen veranderen twee uur voordat je resultaat moet hebben. Na mijn aanpassingen, deed de database vreemd (wsl niet zo vreemd hoor, maar had er teveel aan geprutst), en kreeg ik een foutmelding. Na een telefoontje met de helpdesk, tot de conclussie gekomen dat ze het ook niet konden oplossen. Met een truukje heb ik het kunnen omzeilen. De rapporten zal ik dus eens volledig restylen in de grote vakantie!
En in al die stress, wordt stan opeens ziek woensdagnamiddag. Overgeven, en sinds donderdagnacht ook diarree. Hij is dan twee dagen niet naar school gegaan, maar zaterdag vertrok hij op paaskamp. We hebben heel lang gewacht om te beslissen wat we zouden doen (eigenlijk tot de zaterdagmorgen getwijfeld), maar hij wou zo graag mee, en vorig weekend waren we hem moeten gaan halen omdat hij ziek was (hij is dus nog maar enkel ziek geweest die twee keer..), dat we beslisten om hem toch mee te laten gaan. Hij had enkel nog diarree, maar met imodium was het redelijk onder controle. Ik had echter maar twee pilletjes meer, en ze vertrokken al om 8.30 met de trein, zodat ik niet nog naar de apotheek kon om extra pilletjes...
Zaterdagavond dan telefoon gekregen van een leidster, om te vragen of ze er nog mochten bijkopen, want hij had nog steeds diarree. Heb wel gevraagd of hij kon mee functioneren in de groep, en dat was geen probleem volgens haar.
En dan zijn de twijfels begonnen: hebben we er wel goed aangedaan om hem mee te sturen, wat al hij daar iedereen besmet, wat als hij zoals thuis 's nachts wakker wordt om naar het toilet te gaan, wat gaan ze wel niet denken van mij: een ziek kind meesturen op kamp...
Ik ga er van uit: geen nieuws is goed nieuws, maar ik verwacht me dus elk moment aan een telefoon van de leiding met de vraag om hem te komen halen (en ocharme, hij wou zo graag mee). Ik moet het er niet bij zeggen zeker dat ik niet goed geslapen heb vannacht...
Ook nog goed nieuws: er is weer speelstraat de ganse vakantie in onze straat, en kobe heeft gisteren onder lichte dwang beslist om zonder zijwieltjes te fietsen!
Straks vertrekken we naar Brugge, en Ante blijft dan bij mijn mama om morgen met haar naar haar caravan te gaan (in Stekene). Kobe blijft nog tot dinsdag bij mij, omdat hij dinsdag getest wordt bij een kinesist ivm zijn fijne motoriek. Dinsdagavond breng ik hem dan ook naar Stekene.
Dondardag ga ik dan ante halen, want dan moet hij op zijn wekelijkse afspraak met de kinesiste, en komt stan ook terug van kamp. 's avonds gaan ze dan allebei nog een nachtje in Stekene gaan slapen.
Sinds gistermorgen zijn dus ante en kobe hier alleen, en wat een rust. Zij kunnen echt uren met elkaar samen spelen, delen alles zonder ruzie, en zijn super flink! Het mag gezegd worden: er zijn ook voordelen aan een tweeling!
V.
zaterdag 7 maart 2009
Wat een weekje hebben we achter de rug: op het einde leek het hier wel een ziekenboeg, met ante en ik die een angina hebben, stan klaagt een beetje van keelpijn, maar hij blijft precies daarbij. Ondertussen medicijnen gekregen van de dokter, en het is nog niet over, maar met pijnstillers en ontstekingremmers lijkt alles voorlopig onder controle (heb voor het geval het nodig zou zijn, voor mij en ante een voorschrift voor AB, maar het lijkt er op dat we het te boven zullen komen zonder).
Zoals te verwachten was het deze week een heel drukke week op school. Er waren momenten dat de lerarenkamer precies half vol zat met stagiairs. Heb een aantal plooien moeten glad strijken, en voorlopig lijkt het allemaal goed te lopen. Het wordt wel hoog tijd dat de twee hogescholen in gent (artevelde en hogeschool gent) eens samen overleggen over hun stageperiodes, want nu overlapt het zoveel, dat het voor de scholen moeilijk wordt om iedereen te roosteren. Maar wij zijn wsl ook één van de weinige scholen die stagiars hebben uit die twee hogescholen... Artevelde is de katholieke, dus logisch gezien komen er geen stagiars van hen (wij zijn een niet-katholieke school), maar zij hebben als enigste de opleiding voor lk bio-esthetiek-haartooi... Dus al altijd komen er stagiairs van artevelde (maar dus vaak voor praktijk).
Hogeschool Gent is de niet-katholieke, dus logischerwijs hebben wij enkel stagiairs van daar, maar in het verleden hadden we bijna nooit stagiairs van daar. (iemand met duidelijk CD&V stempel bij ons op school hield die allemaal tegen). Nu is de situatie dus gecorrigeerd.
Komt daarbij dat er nog stagiairs zijn van de centra voor volwassenonderwijs (D-cursus vroeger), en je kunt je al voorstellen dat het een zoete inval is bij ons...
Ik ga straks volop groententaarten bakken, zodat we morgen op de tweelingbeurs toch kunnen eten! Voor de verandering dus eens een rustig weekend, waarin we niet weg moeten 's avonds...
V.
Zoals te verwachten was het deze week een heel drukke week op school. Er waren momenten dat de lerarenkamer precies half vol zat met stagiairs. Heb een aantal plooien moeten glad strijken, en voorlopig lijkt het allemaal goed te lopen. Het wordt wel hoog tijd dat de twee hogescholen in gent (artevelde en hogeschool gent) eens samen overleggen over hun stageperiodes, want nu overlapt het zoveel, dat het voor de scholen moeilijk wordt om iedereen te roosteren. Maar wij zijn wsl ook één van de weinige scholen die stagiars hebben uit die twee hogescholen... Artevelde is de katholieke, dus logisch gezien komen er geen stagiars van hen (wij zijn een niet-katholieke school), maar zij hebben als enigste de opleiding voor lk bio-esthetiek-haartooi... Dus al altijd komen er stagiairs van artevelde (maar dus vaak voor praktijk).
Hogeschool Gent is de niet-katholieke, dus logischerwijs hebben wij enkel stagiairs van daar, maar in het verleden hadden we bijna nooit stagiairs van daar. (iemand met duidelijk CD&V stempel bij ons op school hield die allemaal tegen). Nu is de situatie dus gecorrigeerd.
Komt daarbij dat er nog stagiairs zijn van de centra voor volwassenonderwijs (D-cursus vroeger), en je kunt je al voorstellen dat het een zoete inval is bij ons...
Ik ga straks volop groententaarten bakken, zodat we morgen op de tweelingbeurs toch kunnen eten! Voor de verandering dus eens een rustig weekend, waarin we niet weg moeten 's avonds...
V.
maandag 23 februari 2009
Rust
In vergelijking tot mijn vorig blogje is het hier heel wat rustiger. We hebben een weekje verlof, rapporten zijn in orde gekomen voor de lln, even geen troubles met stagiairs (alhoewel, er staan nog een paar troubles on hold)
Ben ondertussen wel bij de NKO-arts geraakt met Ante, en alles is ok: buisjes zijn goed ingegroeid in het trommelvlies, keel ok, enkel neus was nog een beetje gezwollen, maar dat komt ook wel in orde. We merken ook elke dag dat hij veel beter hoort (bvb als er iemand iets fluistert), hij hoort volledige woorden, geen klanken, en zijn samsongehalte is dus aan eht verdwijnen. Ook slaapt hij langer, en hopelijk heeft dit op lange termijn ook een positief invloed op zijn gedrag.
Op school zijn ze volop bezig met de toetertesten, maar dat kan hen precies niet teveel schelen. Moet ook niet hoor, maar stan die was daar zo bewust mee bezig, die twee kleine apen huppelen door het leven, en trekken zich niet teveel aan van alle rompslomp rond hen! (wat een leuke manier om door het leven te stappen!). Heb vorige week ook weer eens opgemerkt dat kobe vaak heel doelbewust dingen fout zegt. Ze waren aan tafel bezig over de burgemeester van Gent, en ze vroegen of ik zijn naam kendde. Ik vroeg of zij het wistten en kobe zijn direct met een grote smile: Daniëlla, Daniëlla (het is daniël). Hij weet het dus, maar zegt het express verkeerd. Ocharme juf Aylin, waar hij volgend jaar zal bijzitten!
Zaterdagnamiddag was er geen scouts (leidersweekend) en zijn we nog eens naar planckendael gereden. Het was er heel rustig, kinderen hebben genoten. Zo hebben ze zeker een kwartier naar de bonobo's staan kijken, vonden ze super! (meestal moet je daar drummen om iets te zien als ze binnen zitten).
Zondagavond gingen we naar de pop poll, dus kinderen gingen avondje logeren bij tante L en hun favoriete nichtje Inneke. Tante L en nonkel B moeten wel werken, maar inneke heeft vakantie, dus ze stelde voor om ze nog iets langer te laten blijven. Dat vonden de kinderen geen probleem! Dus tot dinsdagavond blijven ze in Ninove. (en ondertussen gaat stan ook een nachtje bij zijn meter slapen, tante N.) Deze morgen heb ik er al van geprofiteerd en lekker lang uitgeslapen. (en ik hoorde via FB van Inneke dat ante vroeg wakker was ;) ). Morgen nog eens uitslapen! Echt vakantie!
Als ze terugkomen, heb ik een verrassing: een hele nieuwe speelhoek, ben net de kasten gaan kopen in Ikea (op een half uurtje was ik terug, super ikea in Gent!). Hopelijk vinden ze het mooi.
Gisteravond dus naar het sportpaleis voor de pop poll. Heb genoten van enkele optredens zoals Milow, CPX, Jasper Erkens, novastar,... Deus mocht alles afsluiten, en toen ze opkwamen ergerde ik me alweer te pletter aan die arrogante houding van Tom Barman (saf in de bek, terwijl er niemand binnen mag roken,...). Maar wat een optreden (een klein uurtje). Damm, die zijn echt goed! (had ze nog nooit live gezien ook). Achteraf mijn mening aangepast: ok, ik neem de houding erbij, ze zijn gewoon supergoed!
V.
Ben ondertussen wel bij de NKO-arts geraakt met Ante, en alles is ok: buisjes zijn goed ingegroeid in het trommelvlies, keel ok, enkel neus was nog een beetje gezwollen, maar dat komt ook wel in orde. We merken ook elke dag dat hij veel beter hoort (bvb als er iemand iets fluistert), hij hoort volledige woorden, geen klanken, en zijn samsongehalte is dus aan eht verdwijnen. Ook slaapt hij langer, en hopelijk heeft dit op lange termijn ook een positief invloed op zijn gedrag.
Op school zijn ze volop bezig met de toetertesten, maar dat kan hen precies niet teveel schelen. Moet ook niet hoor, maar stan die was daar zo bewust mee bezig, die twee kleine apen huppelen door het leven, en trekken zich niet teveel aan van alle rompslomp rond hen! (wat een leuke manier om door het leven te stappen!). Heb vorige week ook weer eens opgemerkt dat kobe vaak heel doelbewust dingen fout zegt. Ze waren aan tafel bezig over de burgemeester van Gent, en ze vroegen of ik zijn naam kendde. Ik vroeg of zij het wistten en kobe zijn direct met een grote smile: Daniëlla, Daniëlla (het is daniël). Hij weet het dus, maar zegt het express verkeerd. Ocharme juf Aylin, waar hij volgend jaar zal bijzitten!
Zaterdagnamiddag was er geen scouts (leidersweekend) en zijn we nog eens naar planckendael gereden. Het was er heel rustig, kinderen hebben genoten. Zo hebben ze zeker een kwartier naar de bonobo's staan kijken, vonden ze super! (meestal moet je daar drummen om iets te zien als ze binnen zitten).
Zondagavond gingen we naar de pop poll, dus kinderen gingen avondje logeren bij tante L en hun favoriete nichtje Inneke. Tante L en nonkel B moeten wel werken, maar inneke heeft vakantie, dus ze stelde voor om ze nog iets langer te laten blijven. Dat vonden de kinderen geen probleem! Dus tot dinsdagavond blijven ze in Ninove. (en ondertussen gaat stan ook een nachtje bij zijn meter slapen, tante N.) Deze morgen heb ik er al van geprofiteerd en lekker lang uitgeslapen. (en ik hoorde via FB van Inneke dat ante vroeg wakker was ;) ). Morgen nog eens uitslapen! Echt vakantie!
Als ze terugkomen, heb ik een verrassing: een hele nieuwe speelhoek, ben net de kasten gaan kopen in Ikea (op een half uurtje was ik terug, super ikea in Gent!). Hopelijk vinden ze het mooi.
Gisteravond dus naar het sportpaleis voor de pop poll. Heb genoten van enkele optredens zoals Milow, CPX, Jasper Erkens, novastar,... Deus mocht alles afsluiten, en toen ze opkwamen ergerde ik me alweer te pletter aan die arrogante houding van Tom Barman (saf in de bek, terwijl er niemand binnen mag roken,...). Maar wat een optreden (een klein uurtje). Damm, die zijn echt goed! (had ze nog nooit live gezien ook). Achteraf mijn mening aangepast: ok, ik neem de houding erbij, ze zijn gewoon supergoed!
V.
Abonneren op:
Berichten (Atom)
