foto's

twijfels

Het is alweer een tijdje geleden dat ik hier nog eens geweest ben. Niet dat er niets gebeurd is, maar de tijd ontbrak me gewoon.
Heb er een heel hectische week opzitten (tja, weeral rapporten maken), en na een opleiding had ik het lunineus idee om in volle actie, nog een paar veranderingen door te voeren aan de rapporten. Bij deze een les geleerd: als dingen goed lopen, ga je niet dingen veranderen twee uur voordat je resultaat moet hebben. Na mijn aanpassingen, deed de database vreemd (wsl niet zo vreemd hoor, maar had er teveel aan geprutst), en kreeg ik een foutmelding. Na een telefoontje met de helpdesk, tot de conclussie gekomen dat ze het ook niet konden oplossen. Met een truukje heb ik het kunnen omzeilen. De rapporten zal ik dus eens volledig restylen in de grote vakantie!
En in al die stress, wordt stan opeens ziek woensdagnamiddag. Overgeven, en sinds donderdagnacht ook diarree. Hij is dan twee dagen niet naar school gegaan, maar zaterdag vertrok hij op paaskamp. We hebben heel lang gewacht om te beslissen wat we zouden doen (eigenlijk tot de zaterdagmorgen getwijfeld), maar hij wou zo graag mee, en vorig weekend waren we hem moeten gaan halen omdat hij ziek was (hij is dus nog maar enkel ziek geweest die twee keer..), dat we beslisten om hem toch mee te laten gaan. Hij had enkel nog diarree, maar met imodium was het redelijk onder controle. Ik had echter maar twee pilletjes meer, en ze vertrokken al om 8.30 met de trein, zodat ik niet nog naar de apotheek kon om extra pilletjes...
Zaterdagavond dan telefoon gekregen van een leidster, om te vragen of ze er nog mochten bijkopen, want hij had nog steeds diarree. Heb wel gevraagd of hij kon mee functioneren in de groep, en dat was geen probleem volgens haar.
En dan zijn de twijfels begonnen: hebben we er wel goed aangedaan om hem mee te sturen, wat al hij daar iedereen besmet, wat als hij zoals thuis 's nachts wakker wordt om naar het toilet te gaan, wat gaan ze wel niet denken van mij: een ziek kind meesturen op kamp...
Ik ga er van uit: geen nieuws is goed nieuws, maar ik verwacht me dus elk moment aan een telefoon van de leiding met de vraag om hem te komen halen (en ocharme, hij wou zo graag mee). Ik moet het er niet bij zeggen zeker dat ik niet goed geslapen heb vannacht...
Ook nog goed nieuws: er is weer speelstraat de ganse vakantie in onze straat, en kobe heeft gisteren onder lichte dwang beslist om zonder zijwieltjes te fietsen!
Straks vertrekken we naar Brugge, en Ante blijft dan bij mijn mama om morgen met haar naar haar caravan te gaan (in Stekene). Kobe blijft nog tot dinsdag bij mij, omdat hij dinsdag getest wordt bij een kinesist ivm zijn fijne motoriek. Dinsdagavond breng ik hem dan ook naar Stekene.
Dondardag ga ik dan ante halen, want dan moet hij op zijn wekelijkse afspraak met de kinesiste, en komt stan ook terug van kamp. 's avonds gaan ze dan allebei nog een nachtje in Stekene gaan slapen.
Sinds gistermorgen zijn dus ante en kobe hier alleen, en wat een rust. Zij kunnen echt uren met elkaar samen spelen, delen alles zonder ruzie, en zijn super flink! Het mag gezegd worden: er zijn ook voordelen aan een tweeling!
V.

Wat een weekje hebben we achter de rug: op het einde leek het hier wel een ziekenboeg, met ante en ik die een angina hebben, stan klaagt een beetje van keelpijn, maar hij blijft precies daarbij. Ondertussen medicijnen gekregen van de dokter, en het is nog niet over, maar met pijnstillers en ontstekingremmers lijkt alles voorlopig onder controle (heb voor het geval het nodig zou zijn, voor mij en ante een voorschrift voor AB, maar het lijkt er op dat we het te boven zullen komen zonder).
Zoals te verwachten was het deze week een heel drukke week op school. Er waren momenten dat de lerarenkamer precies half vol zat met stagiairs. Heb een aantal plooien moeten glad strijken, en voorlopig lijkt het allemaal goed te lopen. Het wordt wel hoog tijd dat de twee hogescholen in gent (artevelde en hogeschool gent) eens samen overleggen over hun stageperiodes, want nu overlapt het zoveel, dat het voor de scholen moeilijk wordt om iedereen te roosteren. Maar wij zijn wsl ook één van de weinige scholen die stagiars hebben uit die twee hogescholen... Artevelde is de katholieke, dus logisch gezien komen er geen stagiars van hen (wij zijn een niet-katholieke school), maar zij hebben als enigste de opleiding voor lk bio-esthetiek-haartooi... Dus al altijd komen er stagiairs van artevelde (maar dus vaak voor praktijk).
Hogeschool Gent is de niet-katholieke, dus logischerwijs hebben wij enkel stagiairs van daar, maar in het verleden hadden we bijna nooit stagiairs van daar. (iemand met duidelijk CD&V stempel bij ons op school hield die allemaal tegen). Nu is de situatie dus gecorrigeerd.
Komt daarbij dat er nog stagiairs zijn van de centra voor volwassenonderwijs (D-cursus vroeger), en je kunt je al voorstellen dat het een zoete inval is bij ons...
Ik ga straks volop groententaarten bakken, zodat we morgen op de tweelingbeurs toch kunnen eten! Voor de verandering dus eens een rustig weekend, waarin we niet weg moeten 's avonds...
V.

Rust

In vergelijking tot mijn vorig blogje is het hier heel wat rustiger. We hebben een weekje verlof, rapporten zijn in orde gekomen voor de lln, even geen troubles met stagiairs (alhoewel, er staan nog een paar troubles on hold)
Ben ondertussen wel bij de NKO-arts geraakt met Ante, en alles is ok: buisjes zijn goed ingegroeid in het trommelvlies, keel ok, enkel neus was nog een beetje gezwollen, maar dat komt ook wel in orde. We merken ook elke dag dat hij veel beter hoort (bvb als er iemand iets fluistert), hij hoort volledige woorden, geen klanken, en zijn samsongehalte is dus aan eht verdwijnen. Ook slaapt hij langer, en hopelijk heeft dit op lange termijn ook een positief invloed op zijn gedrag.
Op school zijn ze volop bezig met de toetertesten, maar dat kan hen precies niet teveel schelen. Moet ook niet hoor, maar stan die was daar zo bewust mee bezig, die twee kleine apen huppelen door het leven, en trekken zich niet teveel aan van alle rompslomp rond hen! (wat een leuke manier om door het leven te stappen!). Heb vorige week ook weer eens opgemerkt dat kobe vaak heel doelbewust dingen fout zegt. Ze waren aan tafel bezig over de burgemeester van Gent, en ze vroegen of ik zijn naam kendde. Ik vroeg of zij het wistten en kobe zijn direct met een grote smile: Daniëlla, Daniëlla (het is daniël). Hij weet het dus, maar zegt het express verkeerd. Ocharme juf Aylin, waar hij volgend jaar zal bijzitten!
Zaterdagnamiddag was er geen scouts (leidersweekend) en zijn we nog eens naar planckendael gereden. Het was er heel rustig, kinderen hebben genoten. Zo hebben ze zeker een kwartier naar de bonobo's staan kijken, vonden ze super! (meestal moet je daar drummen om iets te zien als ze binnen zitten).
Zondagavond gingen we naar de pop poll, dus kinderen gingen avondje logeren bij tante L en hun favoriete nichtje Inneke. Tante L en nonkel B moeten wel werken, maar inneke heeft vakantie, dus ze stelde voor om ze nog iets langer te laten blijven. Dat vonden de kinderen geen probleem! Dus tot dinsdagavond blijven ze in Ninove. (en ondertussen gaat stan ook een nachtje bij zijn meter slapen, tante N.) Deze morgen heb ik er al van geprofiteerd en lekker lang uitgeslapen. (en ik hoorde via FB van Inneke dat ante vroeg wakker was ;) ). Morgen nog eens uitslapen! Echt vakantie!
Als ze terugkomen, heb ik een verrassing: een hele nieuwe speelhoek, ben net de kasten gaan kopen in Ikea (op een half uurtje was ik terug, super ikea in Gent!). Hopelijk vinden ze het mooi.
Gisteravond dus naar het sportpaleis voor de pop poll. Heb genoten van enkele optredens zoals Milow, CPX, Jasper Erkens, novastar,... Deus mocht alles afsluiten, en toen ze opkwamen ergerde ik me alweer te pletter aan die arrogante houding van Tom Barman (saf in de bek, terwijl er niemand binnen mag roken,...). Maar wat een optreden (een klein uurtje). Damm, die zijn echt goed! (had ze nog nooit live gezien ook). Achteraf mijn mening aangepast: ok, ik neem de houding erbij, ze zijn gewoon supergoed!
V.

where is my mind?

Ken je dat liedje van de pixies? Zo voel ik me al een hele week. Heb super veel dingen te doen, thuis en op het werk, met als resultaat dat mijn hoofd af en toe dienst weigert, en ik dingen gewoon vergeet.
Zo ben ik er in geslaagd om deze week de afspraak bij de NKO-arts voor ante als nacontrole gewoon compleet vergeten. Het was pas 24 uur later dat ik er aan dacht... Deze morgen gebeld om me te excuseren en nieuwe afspraak te maken, en gelukkig is het een schatje van een dokter, dus ze begreep het. (en nu het zo'n schatje is, ga ik volgende week ook een vragen om mezelf eens te onderzoeken, want mijn stem ziet redelijk af van mijn job).
Op school een heel hectische week al achter de rug, met lange klassenraad (tot 21.35h!), heel veel andere vergaderingen, rapporten die moeten in orde zijn, en heel veel emoties. Vanavond nog een klassenraad, maar hopelijk gaat die een beetje vlugger!
Ik had deze week maar 6 uur les die ikzelf moet geven (heb ook 4 uur een stagiair voor het moment), en zelfs dat is er teveel aan. Ik geef mijn lessen precies tussen de soep en de patatten, er zijn zoveel andere dingen waar ik bij moet zijn, terwijl het lesgeven toch eigenlijk mijn hoofdbezigheid zou moeten zijn... Och ja, nog een weekje na deze week, en dan een weekje vakantie.
Gisteren de jongens hun haren een beetje laten kortwieken (niet teveel hoor), en daarna zijn we ons gaan uitleven op het speelplein aan de blaarmeersen. Het weer werktte niet echt mee (er was nochtthans een zonnetje toen we vertrokken), dus we verlangen vurig naar de lente (en de zomer). Ze zijn hier trouwens aan het einde van de straat een heel nieuw park aan het aanleggen, met een mega speeltuin. Die plannen waren er al, toen we hier kwamen wonen (ondertussen al 7 jaar geleden), en eindelijk ziet het er naar uit dat het dit jaar afgewerkt zal zijn. Een speelplein op 100 m van ons huis, is echt wel super!
V.

enkele foto's

Omdat het alweer een tijdje geleden is, nog enkele foto's van de drie monstertjes... Dit deden we op een zondagmorgen:

Ante

Zoals de meesten wel weten ondertussen moest ante afgelopen vrijdag naar het ziekenhuis. Poliepen eruit en diabolo's er in.
Ik had van de dokter een boekje meegekregen om voor te lezen over een dagje in het dagziekenhuis. Ik heb het een week op voorhand volledig voorgelezen, met kobe en stan erbij, zodat ze goed wisten wat er ging gebeuren. De rest van de week hebben we er niet teveel meer over gepraat, om hem niet te veel op te winden. (wat naturlijk resulteerde in de nacht van woensdag op donderdag een nacht vol dromen over het ziekenhuis bij mij)
Donderdagavond was tante Kat blijven slapen, zodat ze 's morgens direct mee kon naar het ziekenhuis. Hij moest om 7.20 nuchter binnen gaan, is hier gewoon om het hoekje, dus we zijn er gewoon naar gestapt. Ante zag het volledig zitten, vond het een groot avontuur.
Na de inschrijvingen, naar het dagzieknhuis gegaan, waar hij een groot bed kreeg (trots dat hij was, de verpleegster vroeg nog of hij niet liever een spijlenbed wou, maar daar moest hij niet van weten). En dan begon het wachten... Even heeft hij TV gekeken, dan kreeg hij een ziekenhuishemdje om aan te doen, en een suppo dafalgan (ik denk preventief tegen de pijn). Ondertussen had hij een vriendje bijgekregen op de kamer, en jongentje, bijna even oud, ook voor diabolo's. Na nog wat spelletjes, werd opeeens de kamergenoot opgehaald. Was niet echt naar de zin van Ante, want hij was wel eerder in het ziekenhuis, maar blijkbaar bepaalt de dokter de volgorde van opereren...
Tante Kat is dan nog begonnen een stripje van Jommeke voor te lezen, en om 9.30 was het eindelijk aan hem. Ik mocht mee tot in de OK, en ben bij hem gebleven tot hij in slaap was. Ging heel vlot, hij werktte goed mee. Na een half uurtje, werd ik verwittigd dat hij aan het wakker worden was, en dus naar recovery mocht gaan.
Daar was het nogal heftig! Toen ik toe kwam, was hij nog half slapend, was hij constant aan het hoesten, en bleef hij geen 2 seconden stil zitten/liggen. Na een minuut of 5 begon hij wat beter wakker te worden, maar de frustraties werden alleen maar groter: zijn baxter in zijn hand werktte op zijn zenuwen (die heeft hij enkele keren proberen uit te trekken), en hij zei dat hij oorpijn had. Zeggen is een eufemisme... Hij brulde het uit, voor heel de zaal: ik heb oorpijn!!! Het was volledig ante, maar zijn karakter was gewoon 10 keer uitvergroot. Ocharme de mijnheer die naast hem lag wakker te worden op recovery, het zal geen rustig ontwaakmoment geweest zijn voor hem. Pas na een half uur, was hij wat kalmer en mocht hij naar zijn kamer, waar hij dan ook junifen kreeg.
Die baxter bleef hem lastig vallen, zijn oorpijn ging volgens hem ook niet weg, en elke keer dat hij in slaap ging vallen, werzette hij zich heftig door weer te beginnen over de baxter, oren, ...
Om hem af te leiden wouden we hem laten kleuren (de verpleegster had kleurpotloden en kleurplaten gebracht), maar dat was een slecht plan: zijn baxter zat in zijn linkerhand, maar aangezien hij links is, begon het weer van vooraf aan zijn gezeur over de baxter...
De dokter is nog eens langs gekomen met een verslagje: alles is goed verlopen, hij heeft wel een heel nauwe gehoorgang, waardoor het moeilijk werken was voor haar, en er zat heel wat vocht en slijm achter zijn trommelvlies. (wat het gehoorverlies verklaart, maar dat wistten we al). Poliep was ook redelijk groot en volgens de dokter ook ziek, dus goed dat hij weggehaald is.
Na een ijsje, en nog eens een check-up van de dokter in zijn keel, mocht hij naar huis. Het was toen 12.30, dus alles is vlot gegaan.
In de namiddag is zijn oma nog langsgekomen, en ook zijn peter heeft nog een bezoekje gebracht. En hij genoot natuurlijk van alle aandacht. Overdag wou hij nog niet veel eten, maar 's avonds heeft hij drie boterhammen gegeten!
Zaterdag was hij al heel wat beter, maar voor de zekerheid is hij toch nog niet gaan klimmen, en ook niet naar de scouts gegaan.
Toen we kobe en stan gingen halen in de klimzaal, kwam de lesgever van stan vragen of hij niet een groep hoger wou gaan. Hij is blijkbaar heel gemotiveerd voor het klimmen, kan het ook redelijk goed, en is dus geselecteerd om iets intensiever te trainen. Op zaterdag blijft hij de gewone les volgen (die heel speels is telkens), en wsl op donderdag komt er een extra training, specifiek op techniek. Hij ziet het zitten om het te doen (alleen het uur valt wat tegen, van 18.30 tot 20.00, dus wel laat), dus van ons mag hij het doen. Doet me er weer van dromen om met te kinderen eens te gaan klimmen in fontainbleau. Is mss iets voor deze zomer.
V.