Voor ik vertrek nog eens kort een update van wat er hier allemaal gebeurd is. Geen werledschokkende dingen hoor, gewoon alledaags.
Vorige zaterdag meegegaan naar de zwemles van ante en kobe. Het was de eerste keer dat ik meekon, sinds dat kobe kan zwemmen. En wat doet hij het goed! Vandaag nog een laatste keer: dan moet hij inspringen in de grote diepte en overzwemmen. Hij ziet het volledig zitten, vroeg donderdag al of hij naar J. (de zwemleraar) mocht gaan... En ante: tja, zijn gebrek aan concentratie doet hem hier duidelijk de das om. Hij kan het echt niet: zich 30 min concentreren... Deze week weer heel wat 'incidentjes' gehad met hem. Het is er echt niet aan het uitgroeien, ik heb het gevoel dat het verergerd. Zo is hij donderdag, omdat hij kwaad was, in volle vaart naar me toe gelopen en op het laatste moment stak hij zijn voet naar voren, zodat ik een harde stamp kreeg in mijn zij. Ik word er soms moedeloos van, maar hij staat op de wachtlijst, nog even geduld... En als er iemand mij nu nog zegt: maar die en die (twee oudere neefjes) waren ook zo, en nu zijn ze toch rustig, dan krijgen ze de volle laag van mij. Gedemme, altijd dat vergelijken. Precies of hij is een kloon van zijn neefjes. Ze vergeten wel dat er ook 50 % van mijn genen in zitten, en ook die kunnen genetisch belast zijn met hyperactieviteit... Tot zover mijn frustratie van de week ;)
Zondag zijn we naar planckendael gegaan, om eindelijk de giraffen te zien (kobe zijn favorieten), maar ook om naar go IV van ketnet te gaan. stan en ante hebben het ganse parcours afgelegd, kobe had geen zin, en op het einde hebben ze nog een handtekening gekregen van sofie van mol. Hun dag kon niet meer stuk!
Maandag en dinsdag zijn de kinderen twee dagen naar puyenbroeck gegaan naar de opvang, ik heb een beetje genoten van de rust...
Woensdag zijn we een dagje naar zee gegaan met het boezemvriendje van ante en kobe. Behalve het stressy gedoe op de trein, was het een heel geslaagde dag!
Gisteren zijn we nieuwe schoenen gaan kopen voor ante en kobe. Niet zomaar nieuwe schoenen: voetbalschoenen. Want ja, volgende woensdag gaan die twee voor het eerst naar de voetbaltraining. Ik vond de grijze schoenen van puma het mooist, maar neen, ze moesten van deµie spuuglelijke rode en zwarte schoenen hebben. Och ja, veel zal ik er niet op moeten kijken, want ben niet van plan om te blijven kijken naar de voetbal. Hun afzetten, aankleden, en dan ben ik er een uurtje vandoor met stan om veel leukere dingen te doen! Zal ze wel weer na een uurtje komen oppikken! Kijk er al naar uit om elke woensdagnamiddag een uurtje alleen te hebben met stanneman! Kunnen we leuke dingen doen!
Ondertussen ook een datum gekozen voor het verjaardagsfeestje van ante en kobe (jaja, ze zijn bijna 5, wat een mijlpaal hé). We gaan eht de laatste zaterdag van de vakantie doen, dan is er nog speelstraat, en kunnen we buiten spelen met alle kindjes!
En nu moet ik verder gaan inpakken, want deze middag vertrek ik naar een vriendin in Leuven, en gaan we dan samen naar marktrock. Morgen tegen de middag komen er dan nog drie andere vriendinnen naar leuven, en dan gaan we met zijn vijven nog een weekje ontspannen naar Frankrijk! Tot volgende week dus!
V.
dit is een zoveelste poging van mezelf om te bloggen. Hier wat verhalen over mezelf, maar vooral over de kinderen, stan (17/11/2001) en kobe en ante (05/09/2003)
zaterdag 9 augustus 2008
dinsdag 29 juli 2008
logies -GF
Zoals de titel al laat vermoeden: ons huis is de laatste dagen overspoeld geweest door verschillende logéés. De genste feesten zaten daar natuurlijk voor iets tussen. Het was hier een heel gezellige boel!
Vrijdagavond zijn mijn mama, mijn nonkel en een nichtje blijven slapen. Ben met hen naar de feesten gegaan, mijn mama en mijn nonkel hadden al direct noorderburen om mee te kletsen....
Zaterdag tegen de middag kregen we dan Kristel en de kindjes op bezoek. Ze zijn mee gaan zwemmen met kris en de kindjes, want ante en kobe hadden terug zwemles. Na bijna een maand niet te kunnen gaan, ging het redelijk goed met hen: kobe kan het nog altijd iets beter dan ante, maar dat komt wel in orde...
In de namiddag zijn we met de kinderen naar het centrum getrokken, waar we een rondvaart op een piratenboor hebben gedaan! Vonden ze een hele belevenis! Nog wat dansvoorstellingen meegepikt in het baudelopark, en Greg bleek echt wel heel geInteresseerd. Hij zal later even goed shaken als zijn mama ;)
's avonds hebben we vrienden over de vloer gehad, en na een gezellige avond op ons terras, hebben we dan maar wijselijk besloten om niet meer naar de feesten te gaan. De zaterdagavond is het toch veel te druk, en dan heb je er toch niet veel aan.
Zondag na de middag kwamen sunny en lully dan binnengewaaid. We zijn met heel de bende naar het zuidpark getrokken waar de kinderen zich hebben uitgeleefd op de springkastelen en naar een voorstelling hebben gekeken van een clown en een pillenprofessor. Sarah had een vogel op haar hand mogen houden, en was helemaal in de wolken!
Nadat de kinderen gewassen waren, is kristel terug vertrokken naar huis, andere kinderen in bed, steven is toegekomen, en ook de oppas: inneke. We zijn dan maar naar het centrum getrokken, alexander tegengekomen, en nog wat cocktails gedronken op polé polé.
Na een nacht met overal slapende mensen, werd ik toch niet zo fris wakker als gehoopt...
Tegen de middag zijn sunny en lully dan terug vertrokken naar huis, ik ben nog 2 uur terug in mijn bed gekropen. Tegen 15.00 nog maar eens vertrokken naar het centrum met de kinderen, nu naar bataclan gegaan. De plaats was iets kleiner dan 2 jaar geleden, en ik heb niet alles gezien, want ik moest eerder weg om te gaan eten...
Ondertussen is de oppas, inneke vertrokken, en ligt de laatste logéé, steven, hier nog te slapen.
Het zijn leuke feesten geweest, en het was voor het eerst dat we ook zo vaak met de kinderen zijn gegaan. We doen ons best om er rasechte gentenaars van te maken, ik denk dat we goed op weg zijn!
V.
Vrijdagavond zijn mijn mama, mijn nonkel en een nichtje blijven slapen. Ben met hen naar de feesten gegaan, mijn mama en mijn nonkel hadden al direct noorderburen om mee te kletsen....
Zaterdag tegen de middag kregen we dan Kristel en de kindjes op bezoek. Ze zijn mee gaan zwemmen met kris en de kindjes, want ante en kobe hadden terug zwemles. Na bijna een maand niet te kunnen gaan, ging het redelijk goed met hen: kobe kan het nog altijd iets beter dan ante, maar dat komt wel in orde...
In de namiddag zijn we met de kinderen naar het centrum getrokken, waar we een rondvaart op een piratenboor hebben gedaan! Vonden ze een hele belevenis! Nog wat dansvoorstellingen meegepikt in het baudelopark, en Greg bleek echt wel heel geInteresseerd. Hij zal later even goed shaken als zijn mama ;)
's avonds hebben we vrienden over de vloer gehad, en na een gezellige avond op ons terras, hebben we dan maar wijselijk besloten om niet meer naar de feesten te gaan. De zaterdagavond is het toch veel te druk, en dan heb je er toch niet veel aan.
Zondag na de middag kwamen sunny en lully dan binnengewaaid. We zijn met heel de bende naar het zuidpark getrokken waar de kinderen zich hebben uitgeleefd op de springkastelen en naar een voorstelling hebben gekeken van een clown en een pillenprofessor. Sarah had een vogel op haar hand mogen houden, en was helemaal in de wolken!
Nadat de kinderen gewassen waren, is kristel terug vertrokken naar huis, andere kinderen in bed, steven is toegekomen, en ook de oppas: inneke. We zijn dan maar naar het centrum getrokken, alexander tegengekomen, en nog wat cocktails gedronken op polé polé.
Na een nacht met overal slapende mensen, werd ik toch niet zo fris wakker als gehoopt...
Tegen de middag zijn sunny en lully dan terug vertrokken naar huis, ik ben nog 2 uur terug in mijn bed gekropen. Tegen 15.00 nog maar eens vertrokken naar het centrum met de kinderen, nu naar bataclan gegaan. De plaats was iets kleiner dan 2 jaar geleden, en ik heb niet alles gezien, want ik moest eerder weg om te gaan eten...
Ondertussen is de oppas, inneke vertrokken, en ligt de laatste logéé, steven, hier nog te slapen.
Het zijn leuke feesten geweest, en het was voor het eerst dat we ook zo vaak met de kinderen zijn gegaan. We doen ons best om er rasechte gentenaars van te maken, ik denk dat we goed op weg zijn!
V.
vrijdag 25 juli 2008
terug van weggeweest
Ik zal het voorlopig kort houden, ben nog bezig aan een verslagje en foto's sorteren, maar we hebben een leuke vakantie achter de rug. Heel mooie streek, meestal mooi weer, dus we zijn redelijk ontspannen en met een kleurtje erbij teruggekeerd. De rit heen en terug was toch wel heel vermoeiend: het was de eerste keer dat we zo ver reden met de caravan, en dan rij je toch heel wat trager dan zonder. En neen, ik heb het niet aangedurfd om te rijden met de caravan, dus kris heeft de ganse weg gereden.
Ondertussen zijn we al bijna twee dagen thuis, staat ons huis helemaal overhoop, en zal het wel nog een paar dagen zo blijven, want nu zijn we volop aan het feesten, dus van opruimen komt er niet veel in huis. We zijn gisteren met de kinderen naar het zuid gegaan, waar er heel wat springkastelen staan. Ze wouden niet vertrekken, volgens de kinderen zijn de gentse feesten saai, maar na een middagje zijn ze toch overtuigd: gentse feesten zijn tof! Jammer genoeg hebben ze het optreden van gorki gemist (luc de vos is stan zijn favoriete zanger), maar dat zal wel nog eens lukken. Deze middag hebben we tickets voor toneel met de kinderen, en zullen we nog een toertje doen in de binnenstad. Heb ondertussen ontdekt waar bataclan zit, een heel leuke, absurde groep met heel wat spitsvondige, grappige animaties in een soort van zigeunerkamp. Twee jaar geleden was dat allezins super leuk. Ze zitten redelijk verborgen, dus je moet ze weten te vinden, maar zo zijn er veel verborgen dingen op de GF. Zo heb ik gisteren een avondje gewerkt op het verborgen terras. Het is goed verborgen, maar een rustpunt in de vaak hectische bedoening die de feesten soms wel kunnen zijn.
Morgen en zondag hebben we dan bezoek, dus dan zullen we ons bezoek met plezier rondleiden!
En verder: kinderen zijn super druk, maken vaak ruzie, ik heb het er soms wel een beetje mee gehad. Of je nu iets zegt of niet tegen hen, het maakt niet uit. Precies of ze enkel reageren als je je kwaad maakt. Om moedeloos van te worden. Ante is ook al een tijdje in een hyper bui, dus super vermoeiend. Maar: we hebben hun op een ander ritme kunnen krijgen: ze gaan nu rond 20.00 slapen en slapen tot 8.00h!!! Wat een verademing!
V.
Ondertussen zijn we al bijna twee dagen thuis, staat ons huis helemaal overhoop, en zal het wel nog een paar dagen zo blijven, want nu zijn we volop aan het feesten, dus van opruimen komt er niet veel in huis. We zijn gisteren met de kinderen naar het zuid gegaan, waar er heel wat springkastelen staan. Ze wouden niet vertrekken, volgens de kinderen zijn de gentse feesten saai, maar na een middagje zijn ze toch overtuigd: gentse feesten zijn tof! Jammer genoeg hebben ze het optreden van gorki gemist (luc de vos is stan zijn favoriete zanger), maar dat zal wel nog eens lukken. Deze middag hebben we tickets voor toneel met de kinderen, en zullen we nog een toertje doen in de binnenstad. Heb ondertussen ontdekt waar bataclan zit, een heel leuke, absurde groep met heel wat spitsvondige, grappige animaties in een soort van zigeunerkamp. Twee jaar geleden was dat allezins super leuk. Ze zitten redelijk verborgen, dus je moet ze weten te vinden, maar zo zijn er veel verborgen dingen op de GF. Zo heb ik gisteren een avondje gewerkt op het verborgen terras. Het is goed verborgen, maar een rustpunt in de vaak hectische bedoening die de feesten soms wel kunnen zijn.
Morgen en zondag hebben we dan bezoek, dus dan zullen we ons bezoek met plezier rondleiden!
En verder: kinderen zijn super druk, maken vaak ruzie, ik heb het er soms wel een beetje mee gehad. Of je nu iets zegt of niet tegen hen, het maakt niet uit. Precies of ze enkel reageren als je je kwaad maakt. Om moedeloos van te worden. Ante is ook al een tijdje in een hyper bui, dus super vermoeiend. Maar: we hebben hun op een ander ritme kunnen krijgen: ze gaan nu rond 20.00 slapen en slapen tot 8.00h!!! Wat een verademing!
V.
woensdag 2 juli 2008
Vakantiestemming
tja, jammer voor wie nog aan het werken is, maar ik ban volledig in vakantiestemming. Gisteren is kris de caravan gaan halen in brugge, en die staat nu voor de deur. Ben net even zoet geweest met hem volledig leeg te maken. Om de twee jaar moet een caravan naar de keuring, en dan moet hij leeg zijn. Dus alles eruit (voortent enzo). Morgen gaat krsi wsl op de middag en dan kunnen we opnieuw beginnen inladen.
Heb het hier mss nog niet gezegd, maar dit jaar gaan we naar de ardeche. Vorige week een camping geboekt (met wifi ;) ). Ben eigenlijk nog nooit in die streek geweest, de natuur ziet er op de foto's allezins heel mooi uit, dus ik kijk er naar uit. Alleen de lange autorit, daar ziet kris tegenop. Ik durf voorlopig niet met die caravan rijden, maar ik heb beloofd dat ik het ga proberen dit jaar. Wel enkel vooruit rijden, voorbijsteken ga ik ook niet doen... Spannend.
De kinderen zijn sinds gisteren naar de opvang van mijn werk (provincie oost-vlaanderen). Elke dag met de bus vanuit gent naar puyenbroeck. De eerste dag is allezins al super meegevallen, gisteren waren ze moe en vuil, deze morgen weer met heel veel goesting vertrokken. Ante en Kobe hadden alweer een lievelingsmeester, Tobias, die deze morgen al heel veel knuffels kreeg...
Deze avond zijn we uitgenodigd op de bbq bij een collega van mij, hopelijk kunnen we nog buiten zitten en krijgen we geen onweer op ons. Vrijdagavond ga ik dan met een heleboel collega's gaan eten, in een heel goed siciliaans restaurant in Gent. mmmm
V.
Heb het hier mss nog niet gezegd, maar dit jaar gaan we naar de ardeche. Vorige week een camping geboekt (met wifi ;) ). Ben eigenlijk nog nooit in die streek geweest, de natuur ziet er op de foto's allezins heel mooi uit, dus ik kijk er naar uit. Alleen de lange autorit, daar ziet kris tegenop. Ik durf voorlopig niet met die caravan rijden, maar ik heb beloofd dat ik het ga proberen dit jaar. Wel enkel vooruit rijden, voorbijsteken ga ik ook niet doen... Spannend.
De kinderen zijn sinds gisteren naar de opvang van mijn werk (provincie oost-vlaanderen). Elke dag met de bus vanuit gent naar puyenbroeck. De eerste dag is allezins al super meegevallen, gisteren waren ze moe en vuil, deze morgen weer met heel veel goesting vertrokken. Ante en Kobe hadden alweer een lievelingsmeester, Tobias, die deze morgen al heel veel knuffels kreeg...
Deze avond zijn we uitgenodigd op de bbq bij een collega van mij, hopelijk kunnen we nog buiten zitten en krijgen we geen onweer op ons. Vrijdagavond ga ik dan met een heleboel collega's gaan eten, in een heel goed siciliaans restaurant in Gent. mmmm
V.
maandag 30 juni 2008
Wat een weekend!!
Zoals de titel het al laat vermoeden hebben we een weekend om niet snel te vergeten achter de rug!
Eerst was er zaterdag de zesde zwemles van ante en kobe. Een vriend van kris geeft zwemles, en normaal begint die niet aan kindjes onder de 5 jaar. Bij stan hadden we hem kunnen overtuigen om op 4.5j te beginnen, en ja hoor, hij was er snel mee weg! Nu zijn ante en kobe ook op die leeftijd, en ik wou ook graag dat ze konden zwemmen. Na 6!! lessen is kobe zaterdag thuisgekomen met zijn brevet!! Je leest het goed KOBE en niet ante!!! Ante die in alles fysiek de meerdere is van kobe, ante die al heel zijn leven een echte waterkip is, ante die zo geconcentreerd zijn best doet in de zwemles, die kan het (voorlopig) nog niet. En kobe: tot ene jaar geleden dierf hij neit met zijn hoofd onder water, is altijd veel trager dan ante in die dingen, die kobe, slaagt erin om in 6 lessen van een half uurtje schoolslag te kunnen! Wat een artiest!!!!
En dan zondag de grote dag. Stan was al een ganse week zenuwachtig, keek er ongelooflijk naar uit. Een beetje stress, omdat we niet binnen konden in het schooltje, maar dat is nog opgelost geraakt! Als ik er nu op terugkijk heb ik er een heel voldaan gevoel over. En dan vooral door de steun en hulp van vrienden en familie!! Het doet me ongelooflijk goed dat zoveel mensen, zo hard gewerkt hebben om het feest voor stan mogelijk te maken! Ik ga niet iedereen vernoemen, want wie weet vergeet ik wel iemand, maar toch een dikke dankjewel voor mijn mama, tante kat en D., die al van de zaterdag (of zelfs nog eerder) druk in de weer waren om met vanalles te helpen! MAar ook op het feest waren er zoveel bereidwillige handen die geholpen hebben!!! Super en een dikke kus van mij en stanneman aan iedereen die geholpen heeft!!!
Vandaag mocht hij dan met de centjes die hij gekregen heeft kadootjes gaan kopen. Hij heeft een nintendo DS gekocht en skeelers. De rest van zijn centjes verdwijnen op zijn bankrekening (het waren er echt teveel om allemaal op te doen).
We zijn deze namiddag ook voor de eerste keer naar de tandarts geweest, en ze waren alledrie heel flink. Tandjes zijn goedgekeurd, en volgend jaar moeten ze terug op controle.
En ik, ik ben heel erg moe en ga deze week veel uitrusten, en taakjes die ik een hele maand uitgesteld heb, in orde maken!
V.
Eerst was er zaterdag de zesde zwemles van ante en kobe. Een vriend van kris geeft zwemles, en normaal begint die niet aan kindjes onder de 5 jaar. Bij stan hadden we hem kunnen overtuigen om op 4.5j te beginnen, en ja hoor, hij was er snel mee weg! Nu zijn ante en kobe ook op die leeftijd, en ik wou ook graag dat ze konden zwemmen. Na 6!! lessen is kobe zaterdag thuisgekomen met zijn brevet!! Je leest het goed KOBE en niet ante!!! Ante die in alles fysiek de meerdere is van kobe, ante die al heel zijn leven een echte waterkip is, ante die zo geconcentreerd zijn best doet in de zwemles, die kan het (voorlopig) nog niet. En kobe: tot ene jaar geleden dierf hij neit met zijn hoofd onder water, is altijd veel trager dan ante in die dingen, die kobe, slaagt erin om in 6 lessen van een half uurtje schoolslag te kunnen! Wat een artiest!!!!
En dan zondag de grote dag. Stan was al een ganse week zenuwachtig, keek er ongelooflijk naar uit. Een beetje stress, omdat we niet binnen konden in het schooltje, maar dat is nog opgelost geraakt! Als ik er nu op terugkijk heb ik er een heel voldaan gevoel over. En dan vooral door de steun en hulp van vrienden en familie!! Het doet me ongelooflijk goed dat zoveel mensen, zo hard gewerkt hebben om het feest voor stan mogelijk te maken! Ik ga niet iedereen vernoemen, want wie weet vergeet ik wel iemand, maar toch een dikke dankjewel voor mijn mama, tante kat en D., die al van de zaterdag (of zelfs nog eerder) druk in de weer waren om met vanalles te helpen! MAar ook op het feest waren er zoveel bereidwillige handen die geholpen hebben!!! Super en een dikke kus van mij en stanneman aan iedereen die geholpen heeft!!!
Vandaag mocht hij dan met de centjes die hij gekregen heeft kadootjes gaan kopen. Hij heeft een nintendo DS gekocht en skeelers. De rest van zijn centjes verdwijnen op zijn bankrekening (het waren er echt teveel om allemaal op te doen).
We zijn deze namiddag ook voor de eerste keer naar de tandarts geweest, en ze waren alledrie heel flink. Tandjes zijn goedgekeurd, en volgend jaar moeten ze terug op controle.
En ik, ik ben heel erg moe en ga deze week veel uitrusten, en taakjes die ik een hele maand uitgesteld heb, in orde maken!
V.
vrijdag 27 juni 2008
Vakantie!!!
Ja, ik weet het, het is niet voor iedereen zi, maar deze namiddag om 12.00h is voor mij de vakantie begonnen! En wat heb ik er naar uitgekeken. Niet omdat ik de school beu was, maar omdat ik rust kan gebruiken. (alhoewel, het zal nog niet voor direct zijn...) Ik zat daarpas in de auto op weg van school naar huis, en ik was intens gelukkig: al één stress ding die wegvalt. Ik moet volgende week wel nog eens terug om mijn kastje op te ruimen, jaarvorderingsplannen in te dienen, een inventaris te maken van een klas, en de computers eens in orde te zetten, maar dat zijn allemaal relaxte dingen. Eigenlijk moest ik dit al allemaal deze week gedaan hebben, maar het was een kwestie van prioriteiten. Eerst stan zijn lentefeest, en daarna zal ik school wel afsluiten...
Vele tranen trouwens deze morgen (we hadden op 20 lln maar 11 A-attesten). Op een gegeven moment begint een mama te huilen, en ik en mijn collega beginnen zelf ook bijna te huilen (het waren trouwens tranen van geluk). Je gaat een gans jaar op weg met de lln, maakt vanalles mee, weet soms veel over de achtergrond van die lln, en ja, dan zijn er soms wel emoties bij...
Gisteren proclamatie van stan gehad: ik ben heel tevreden: zijn resultaten waren goed (maar ja, dat wist ik al), ook zijn gedrag rapportje was goed, en zijn sportrapport was in tegenstelling tot het tweede trimester veel beter. Hij heeft ook een brevet van 50m zwemmen behaald (zijn woorden: ik wou nog verder zwemmen, maar ik moest stoppen van de juf...). Tja: hij gaat twee keer in de week zwemmen in de zwemclub, en dan zwemmen ze op 45 min toch wel een 500 m (als het neit meer is...)
De juf was heel tevreden: zijn klashouding is veel verbeterd, hij is klaar voor het volgende jaar. Maar toch weer heel wat angsten en twijfels bij mij (kris is daar geruster in...). Moeten we hem laten testen of niet, hoe lang blijft hij het nog interessant vinden, maakt zo'n testing dan eigenlijk veel verschil uit, ... Ik was er 1 jaar geleden niet aan uit, en ben het nu nog altijd niet. Tja, als juf sta ik mss nog dichter bij het hele schoolgebeuren, en moet ik wat afstand nemen zoals kris...
Oudercontact van ante en kobe bracht geen nieuwe dingen op: ante: een druk, sociaal, verstandig, taalvaardig jongentje, die heel leergierig is. Hij let heel goed op, doet gericht en zelfstandig de opdrachten die de juf hem oplegt, niettegenstaande hij linkshandig is, kan hij toch al goed overweg met de schaar. Heeft geen conflicten met andere kinderen, wel heel vaak met zijn broer. En zeggen dat ze nog een jaar moeten bijeen zitten...
Kobe: ook druk, verstandig, taalvaardig, maar lui en een stoute mond. (wat een verrassing ;) ) Doet alleen zijn eigen zin (tiens), als hij geen zin heeft om iets te doen, doet hij het rap rap.. niets nieuws onder de zon....
en nu: verder voorbereiden voor zondag!
V.
Vele tranen trouwens deze morgen (we hadden op 20 lln maar 11 A-attesten). Op een gegeven moment begint een mama te huilen, en ik en mijn collega beginnen zelf ook bijna te huilen (het waren trouwens tranen van geluk). Je gaat een gans jaar op weg met de lln, maakt vanalles mee, weet soms veel over de achtergrond van die lln, en ja, dan zijn er soms wel emoties bij...
Gisteren proclamatie van stan gehad: ik ben heel tevreden: zijn resultaten waren goed (maar ja, dat wist ik al), ook zijn gedrag rapportje was goed, en zijn sportrapport was in tegenstelling tot het tweede trimester veel beter. Hij heeft ook een brevet van 50m zwemmen behaald (zijn woorden: ik wou nog verder zwemmen, maar ik moest stoppen van de juf...). Tja: hij gaat twee keer in de week zwemmen in de zwemclub, en dan zwemmen ze op 45 min toch wel een 500 m (als het neit meer is...)
De juf was heel tevreden: zijn klashouding is veel verbeterd, hij is klaar voor het volgende jaar. Maar toch weer heel wat angsten en twijfels bij mij (kris is daar geruster in...). Moeten we hem laten testen of niet, hoe lang blijft hij het nog interessant vinden, maakt zo'n testing dan eigenlijk veel verschil uit, ... Ik was er 1 jaar geleden niet aan uit, en ben het nu nog altijd niet. Tja, als juf sta ik mss nog dichter bij het hele schoolgebeuren, en moet ik wat afstand nemen zoals kris...
Oudercontact van ante en kobe bracht geen nieuwe dingen op: ante: een druk, sociaal, verstandig, taalvaardig jongentje, die heel leergierig is. Hij let heel goed op, doet gericht en zelfstandig de opdrachten die de juf hem oplegt, niettegenstaande hij linkshandig is, kan hij toch al goed overweg met de schaar. Heeft geen conflicten met andere kinderen, wel heel vaak met zijn broer. En zeggen dat ze nog een jaar moeten bijeen zitten...
Kobe: ook druk, verstandig, taalvaardig, maar lui en een stoute mond. (wat een verrassing ;) ) Doet alleen zijn eigen zin (tiens), als hij geen zin heeft om iets te doen, doet hij het rap rap.. niets nieuws onder de zon....
en nu: verder voorbereiden voor zondag!
V.
donderdag 19 juni 2008
Lang geleden
Amai,
ik zie dat het al hel lang geleden is dat ik hier nog iets gepost heb. Heb het dan ook super druk gehad, een jaarlijks wederkerend fenomeen, zo net voor de grote vakantie.
Op school is het super druk, deze morgen laatste examen gehad, moet tegen vanavond verbeterd zijn, anders weet ik begot niet wanneer ik het zal verbeteren...
Morgenochtend naar school, lln moeten hun huurboeken en schoolagenda's enzo komen inleveren. Ook moet alles klaar gezet worden voor de opendeurdag zondag. In de namiddag heb ik beloofd dat ik ga helpen tenten opzetten in de school van de kinderen, want daar is er schoolfeest zaterdag. En daarna, moeten we nog eens naar de zwemles. 's avonds nog gaan eten met de voetbal van Kris (o, help weeral nog geen oppas geregeld, wat zijn we er slecht in!)
Dus dit weekend zit propvol met schoolfeest en opendag. En dan volgend weekend is het grote familiefeest voor stan zijn 'lentefeest'. Ik durf er nu nog niet aan te denken wat ik nog allemaal moet doen. Ben deze week al op een uurtje met de drie kinderen naar de stad gereden om nieuwe schoenen en kleren voor hen. Dus 1 iets van het lijstje kan al geschrapt worden. Nu moet ik maar 999 andere dingen meer doen! Gelukkig is er ook hulp van mijn mama en mijn zus en haar vriend. Het zal nodig zijn, want we gaan alles zelf klaarmaken.
En het weekend daarna is er de slotactiviteit van beestenboel in puyenbroeck. Ben daar ook al een paar avonden mee zoet geweest om het voor te bereiden, maar nu zit alles ineen! We gaan go IV organiseren, de kindjes tegen de ouders. En natuurlijk moeten de kindjes winnen! Het zal plezant worden! Maar ik zal blij zijn dat het 6 juli is, want dan moet ik voorlopig geen grote evenementen meer helpen voor bereiden! (tot het meerlingen weekend, maar dat is pas half augustus, tegen dan zal ik het wel weer zien zitten)
Ondertussen ben ik eindelijk ook eens naar de tandarts aan het gaan, na een jaar van tandpijn. Het eerste grote gat is al gefikst, tandpijn is nu weg!
Met de kinderen gaat alles goed. Stan is vorige week wel ziek geweest, heel hoge koorts, is 3 dagen thuis gebleven van school (een heeft dan op 1 uur alle gemiste toetsen ingehaald!). Begin deze week was hij nog wat stil, maar heb nu wel het gevoeld dat het ergste voorbij is.
Kobe was vorige week weeral eens niet flink op school. Luistert niet, spreekt tegen, doet zijn eigen zin, ... En dan is hij nog eens op een stoel gevallen (door wsl heel stil te zitten), met een sneetje net naast zijn oog tot gevolg. Alles is nu genezen!
En ante: die is nog altijd zijn eigen drukke, gevoelige, voetballende zelve. Met momenten wordt ik er gek van dat hij op alles schopt dat ook maar een beetje kan rollen. Tja, de voetbalgenen van de papa zijn dan toch aan 1 van de 3 doorgegeven! En hoe! Heb het gevoel dat hij de genen van stan en kobe erbij heeft gekregen!
Vanavond oudercontact bij die 2 deugnieten, hou mijn hart alweer vast! Bij stan is het volgende week donderdag, maar dat zal wel ok zijn. (hij heeft al verteld dat hij AVI 7 heeft!) Hij was deze week ook sommetjes aan het maken met negatieve getallen. Als ik weet hoe mijn lln daar op sukkelen, durf ik er niet aan te denken, wat hij allemaal al kan!
En nu moet ik nog een beetje verder verbeteren!
Tot binnenkort
V.
ik zie dat het al hel lang geleden is dat ik hier nog iets gepost heb. Heb het dan ook super druk gehad, een jaarlijks wederkerend fenomeen, zo net voor de grote vakantie.
Op school is het super druk, deze morgen laatste examen gehad, moet tegen vanavond verbeterd zijn, anders weet ik begot niet wanneer ik het zal verbeteren...
Morgenochtend naar school, lln moeten hun huurboeken en schoolagenda's enzo komen inleveren. Ook moet alles klaar gezet worden voor de opendeurdag zondag. In de namiddag heb ik beloofd dat ik ga helpen tenten opzetten in de school van de kinderen, want daar is er schoolfeest zaterdag. En daarna, moeten we nog eens naar de zwemles. 's avonds nog gaan eten met de voetbal van Kris (o, help weeral nog geen oppas geregeld, wat zijn we er slecht in!)
Dus dit weekend zit propvol met schoolfeest en opendag. En dan volgend weekend is het grote familiefeest voor stan zijn 'lentefeest'. Ik durf er nu nog niet aan te denken wat ik nog allemaal moet doen. Ben deze week al op een uurtje met de drie kinderen naar de stad gereden om nieuwe schoenen en kleren voor hen. Dus 1 iets van het lijstje kan al geschrapt worden. Nu moet ik maar 999 andere dingen meer doen! Gelukkig is er ook hulp van mijn mama en mijn zus en haar vriend. Het zal nodig zijn, want we gaan alles zelf klaarmaken.
En het weekend daarna is er de slotactiviteit van beestenboel in puyenbroeck. Ben daar ook al een paar avonden mee zoet geweest om het voor te bereiden, maar nu zit alles ineen! We gaan go IV organiseren, de kindjes tegen de ouders. En natuurlijk moeten de kindjes winnen! Het zal plezant worden! Maar ik zal blij zijn dat het 6 juli is, want dan moet ik voorlopig geen grote evenementen meer helpen voor bereiden! (tot het meerlingen weekend, maar dat is pas half augustus, tegen dan zal ik het wel weer zien zitten)
Ondertussen ben ik eindelijk ook eens naar de tandarts aan het gaan, na een jaar van tandpijn. Het eerste grote gat is al gefikst, tandpijn is nu weg!
Met de kinderen gaat alles goed. Stan is vorige week wel ziek geweest, heel hoge koorts, is 3 dagen thuis gebleven van school (een heeft dan op 1 uur alle gemiste toetsen ingehaald!). Begin deze week was hij nog wat stil, maar heb nu wel het gevoeld dat het ergste voorbij is.
Kobe was vorige week weeral eens niet flink op school. Luistert niet, spreekt tegen, doet zijn eigen zin, ... En dan is hij nog eens op een stoel gevallen (door wsl heel stil te zitten), met een sneetje net naast zijn oog tot gevolg. Alles is nu genezen!
En ante: die is nog altijd zijn eigen drukke, gevoelige, voetballende zelve. Met momenten wordt ik er gek van dat hij op alles schopt dat ook maar een beetje kan rollen. Tja, de voetbalgenen van de papa zijn dan toch aan 1 van de 3 doorgegeven! En hoe! Heb het gevoel dat hij de genen van stan en kobe erbij heeft gekregen!
Vanavond oudercontact bij die 2 deugnieten, hou mijn hart alweer vast! Bij stan is het volgende week donderdag, maar dat zal wel ok zijn. (hij heeft al verteld dat hij AVI 7 heeft!) Hij was deze week ook sommetjes aan het maken met negatieve getallen. Als ik weet hoe mijn lln daar op sukkelen, durf ik er niet aan te denken, wat hij allemaal al kan!
En nu moet ik nog een beetje verder verbeteren!
Tot binnenkort
V.
Abonneren op:
Posts (Atom)